درباره ما
این وبگاه ، دیگر به روز نمیشود ! انشاءالله در سنگری دیگر فعالیت خواهیم کرد .
صفحه ها
خانه
دوستان
دسته
آرشیو
آمار وبلاگ
بازدید کنندگان : 326887
تعداد نوشته ها : 422
دیدگاه ها : 1897
PageRank
Rss
لوگوی حمایتی
Zion
تکاوران جنگ سایبر
استفاده از مطالب این پایگاه تنها در صورت ذکر یک صلوات ، به نیت تعجیل در فرج آقا امام زمان (عج) بلامانع می‌ باشد

«در زماني كه همواره صحبت جنگ است و ارعاب و تجاوز در ميان سياست مداران رد و بدل مي شود، از ايران به عنوان كشوري با فرهنگي باشكوه ياد مي شود، فرهنگي غني و كهن كه در زير گرد و غبار سنگين سياست پنهان شده است. من با افتخار اين جايزه را به مردم كشورم تقديم مي كنم، مردمي كه به تمامي فرهنگ ها و تمدن ها احترام گذاشته و خشونت و كينه را حقير مي شمارند.» اين ها سخناني است كه فرهادي پس از دريافت نخستين جايزه اسكار سينماي ايران به زبان آورد. سخناني كه شايد در نگاه اول بدون جهت گيري و حتي مثبت به نظر آيد.

اما ايجاد چنين تركيبي از تقابل سياست، فرهنگ و صلح، به همراه رقابت «يك جدايي» با رقيب اسرائيلي اش خواه يا نا خواه تداعي كننده تقابل ايران و رژيم اشغالگر قدس است.

در گزارش خبرگزاري رويترز از اين مراسم به مهماني دوشب قبل از مراسم اسكار اشاره شده و آمده است: در اين مراسم هنرمندان ايراني و اسراييلي در نمايشي از صلح در كنار هم حاضر شدند. ليور اشكنازي ستاره فيلم اسرائيلي حاضر در اسكار در اين باره به راديوي ارتش اسرائيل گفت:« در مهماني آكادمي كه به افتخار فيلم هاي خارجي برگزار شد، ما در كنار هم نشستيم و صحبت كرديم و تمامي حجاب ها كنار رفت» .وي همچنين ادامه داد: «آنها مردم خون گرمي هستند، ما آنها را به تل آويو دعوت كرديم و آن ها هم ما به تهران دعوت كردند»، هر چند گفتگوي اشكنازي را در خلاف واقع در نظر بگيريم اما صحبت هاي فرهادي به نحوي اين سخنان را تاييد مي كند.

 

خواه يا ناخواه اين صحبت ها شباهت زيادي به مصاحبه تهميه ميلاني درباره همراهي اش با داور اسرائيلي در جشنواره فيلم هند دارد: ما سياستمدار نيستيم و هيچ مشكلي در كار با يكديگر نداريم . در سينما خط كشي هاي عالم سياست معنا ندارد.

هر چند فشار هاي رسانه اي باعث شد تا ميلاني از حضور در كنار اين داور انصراف داده و به ايران بازگردد تا شايد اين خاطره ناخوش آيند را در ذهن مخاطب كمرنگ كند.

سندرم صلح دوستي هنرمندان هم گويي تا به رژيم صهيونيستي مي رسد عود مي كند، البته اين خواسته آن ها نيست بلكه اجباريست كه سياست حاكم بر فضاي رسانه اي جامعه جهاني بر آن ها تحميل مي كند و متاسفانه اراده سست هنرمندان ما توان مقابله با آن را ندارد.

حضور «يك جدايي» در مراسم اسكار توفيقي بود كه با عنايت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي نصيب فرهادي و همراهان وي شد. فرهادي به عنوان يك هنرمند مستقل در آنجا حاضر نشد و نمي توانست بشود. اما حضور وي و همراهانش در اين مراسم هيج نشاني از جمهوري اسلامي ايران به همراه نداشت و حتي حداقل هاي پوششي نيز رعايت نشد.

اميد واريم شيريني بردن اين اسكار براي وزارت ارشاد همراه با شيريني درسي فراموش نشدني باشد كه نمي توان در دنيايي كه سياست جزء لاينفك محافل هنري آن شده است، داعيه‌ي روشنفكري و هنرمداري داشت.

عملكرد منفلانه رسانه ها نيز قابل توجه است تا جايي كه برخي خبرگزاري ها به جاي پرداختن به واقعيت به خبرسازي روي مي آورند! هر چند حذف اين اخبار نيز نشاني از انفعال رسانه هاي مذكور است.

در نهايت بايد پرسيد آيا اين اسكار متعلق به ايران يا به قول برخي مسئولين محترم كه «يك جدايي» را فيلمي حكومتي مي دانستند، متعلق به حكومت است؟ آيا اكنون ديگر مشكل عناد جهان غرب با جمهوري اسلامي حل شد؟

 

 

تريبون مستضعفين 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


دسته ها : اطلاع رساني
سه شنبه 1390/12/9 12:1
X